De mogelijkheden van de digitale revolutie voor de Nederlandse Politie

Bejegening

Gisteren zal ik weer eens naar Blik op de weg te kijken… Mooi programma dat inzicht geeft in het werk van de (verkeers-)politie in den lande. Het valt me op hoe beleefd de collega’s zijn; de professionaliteit daarin. Wat me ook opvalt is dat er soms onnodig irritatie ontstaat; hetzij bij de burger, hetzij bij de collega.Onnodige irritatie, omdat de oorzaak vaak ligt in de communicatie; In de manier waarop dingen worden gezegd.

De verkeerspolitie wordt uitgelicht in dit programma, maar het speelt natuurlijk overal!

Helaas worden collega’s niet getraind op het (goed gebruik) van commnicatiestijlen. Dat is vreemd, want 90 tot 95% van de misverstanden in communicatie is gebaseerd op een verschil in communicatiestijl. Wat als iedere collega zich hiervan echt bewust zou zijn; weet hoe te schakelen tussen deze stijlen. Wat levert dat op: minder geweld tegen de politie, minder klachten en meer vertrouwen van de burger in de politie. Wie wil dat nou niet.

Andere thema’s waarin collega’s extra “gereedschappen” kunnen gebruiken: Hoe ga je om met de teleurstelling van de ander. Hoe verhelder je verwachtingen in dat gesprek en… hoe spreek je aan op verantwoordelijkheid, op zo’n manier dat de ander die verantwoordelijkheid ook ervaart…

In het bedrijfsleven wordt steeds meer geïnvesteerd in trainingen waarin persoonlijk leiderschap door communicatievaardigheden wordt versterkt. Het levert meer zelfvertrouwen op, resultaten worden makkelijker bereikt en ‘above all’ het vertrouwen in de politie wordt versterkt en is dat niet een doelstelling voor de Nationale Politie?

Meer weten? Neem gerust contact met me op!

Tags: bejegening, coaching, communicatie, communicatiestijlen, leiderschap, stijlen, training, verantwoordelijkheid

Vind ik leuk

1 lid vind dit leuk

Reactie van Jacques Smeets op 22 Juli 2012 op 22.22: Hallo Jeroen,

Tijdens de opleiding wordt ruim aandacht gegeven aan communicatieve vaardigheden (middels rollenspelen b.v.). Echter, wat je dan leert is iets heel anders dan wat je in de praktijk ervaart. Wat je tijdens de opleiding leert, zijn slechts basisbeginselen die van pas kunnen komen, maar zodra je in de praktijk te maken krijgt met een "echte" tegenstander én met andere betrokken collega's, met omstanders die zich in de discussie gaan mengen, zich handtastelijkheden voordoen en verbaal wordt geschreeuwd en gescholden, dan wordt het heel anders. Zeker als je ook nog ziet dat er omstanders zijn die de gebeurtenissen filmen met hun mobieltjes.
Dat is dan alleen maar een beschrijving van een incident.

Wat te denken van gedachten en gevoelens die door je heen gaan over de gevolgen van wat je doet of juist niet? In 'n een-op-een confrontatie waar verder geen omstanders bij zijn, zal de communicatie heel anders verlopen.

Trainen in communicatiestijlen is prima, ik ben er zelfs voorstander van, maar de verwachtingen mogen niet te hoog gespannen zijn. Dienders blijven mensen. En medewerkers van een bedrijf hebben totaal andere ervaringen dan politiemensen. In het bedrijfsleven is geen sprake van een geweldmonopoly, daar moet niet binnen en split second besloten worden over de inzet van geweld om een doel te bereiken. In een bedrijf worden mensen niet sructureel geconfronteerd met geweld, agressie, onnatuurlijke dood en zware delicten.

Tenslotte nog dit: Blik op de weg is een tv-programma. Politiemensen die daar aan het werk zijn worden met de camera gevolgd, er worden opnamen gemaakt van dienders die het niet gewoon zijn om voor de camera te werken. Het is geen tv-optreden in een politieserie of een film, wat je daar ziet, hier wordt politiewerk geregistreerd en er wordt door anderen commentaar bij geleverd.

Al die omstandigheden ondermijnen het zelfvertrouwen van politiemensen. Het vreemde vind ik dat de politie meewerkt aan dit soort programma's. Ik hoor telkens motieven als: het is goed voor de transparatie, we moeten laten zien hoe we werken, dat is goed voor ons image.
In mijn beleving wordt de (onbewust) toegebrachte imageschade wordt behoorlijk onderschat.

Je vat het treffend samen in die ene vraag: wat als iedere collega zich bewust zou zijn van de verschillen in communicatiestijlen? Mij lijkt het schier onmogelijk om in die complexe toestand je constant bewust te zijn van de verschillen in communcatiestijlen. Maar het is uiteraard geen verspilde energie om er tijdens de opleiding én daarna aandacht aan te blijven schenken.

Reactie van Jeroen Oiger op 23 Juli 2012 op 8.49: Jacques, dankjewel voor je reactie. We zijn het helemaal eens! Natuurlijk erken ik dat de diender op straat het voor z'n kiezen krijgt, daar constant alert op is. Er is echter een groot aantal gevallen waar een 'gewoon gesprek' mogelijk is. Juist daarin kunnen de stijlen helpen om escalatie (in welke vorm dan ook) te voorkomen.

Een kleine toevoeging: Als je communicatiestijlen leert door middel van zogenaamde ervaringsleer (het gewoon doen), hoef je je er niet constant bewust van te zijn... het wordt deel van je gedrag. Daarin kan een of twee dagen extra aandacht voor communicatie het verschil maken. Dat verschil wens ik politie en burger toe.

Hartelijke groet

Reactie van Jacques Smeets op 23 Juli 2012 op 22.10: Hallo Jeroen,

Je hebt volkomen gelijk, door het te doen krijg je vanzelf ervaring en dan hoef je je er niet constant van bewust te zijn. Wat nu een groot probleem is, is dat politiemensen steeds vaker onder moeilijke omstandigheden heel veel moeite hebben zichzelf te zijn. Het lijkt wel alsof ze constant bezig zijn zich aan te passen aan de omgeving. Ik hoop diep in m'n hart dat ik het mis heb. Zelf is het alweer 'n jaar of 6 geleden dat ik uit de executieve dienst overstapte naar een "kantoorbaan" (dienstplanner). Er is in die 6 jaar tijd echter ook erg veel gebeurd op het gebied van communicatie tussen politie en burger. Die ontwikkeling lijkt in een soort stroomversnelling te zijn gekomen en maar moeilijk te stoppen of op z'n minst weer terug in haar "bedding" te krijgen.

Ik pleit overal waar ik kom en mensen spreek voor herinvoering van het aloude mentorschap. Tegelijkertijd dient er doorlopend aandacht te zijn voor de veranderingen in de samenleving (van de mensen) en in de onderlingen communicatie. Er lopen nu een paar projecten die er waarschijnlijk toe doen, t.w. "versterking professionele weerbaarheid van de politie" en "mentale zorglijn politie". In beide projecten staat het onderwerp communicatie hoog op de agenda.

Reactie van Jeroen Oiger op 7 Augustus 2012 op 16.46: Beste Jaques,

We zijn het roerend met elkaar eens; Ik word vooral vrolijk als organisaties (de politie incluis) behouden (of herinvoeren) wat werkt en voor het overige niet per definitie de gebaande paden zoekt, maar kijkt naar hoe het misschien anders kan... Mijn ervaring met andere communicatie zou ik daarin graag inzetten :-)

Het is goed te lezen dat communicatie, het belangrijkste wapen van iedere politieman en -vrouw nog altijd hoog op de agenda staat.

Opmerking